غزل قریب زندگیم

طبق معمول همیشه که پنج شنبه ها میریم خونه مادرجون.. این پنج شنبه هم از شب قبل، من و سامیار وسایلمونو آماده کردیم که فردا با کالسکه بریم خونه مادرجون و  دور دوری هم بزنیم. اما مادرجون زنگ زد که اینجا همه سرماخورده ان و شما نیاید. مامانی وسامیار هم افسرده شدیم و گفتیم چه کار کنیم چه کار نکنیم؟؟ آخه پنج شنبه ها بابایی صبح زود میره سرکارو شب هم دیروقت میادو ما اگه جایی نریم حسابی حوصله مون سر میره مامانی که خودشو با ژله درست کردن سرگرم کردو خونه جارو زدو سامیار هم از این که جاروبرقی (دوست جون جونیش) رو میدید خوشحال بود و دور جارو برقی دور دور می کرد... تا این مامانی مجبور شد بذارتش تو روروئک!! اینم ژله مامانی ظهر که شد خ...

پسر نازنینم ، نیما یوشیج تو جشن یک سالگی فرزندش براش نوشت:پسرم!یک بهار،یک تابستان،یک پاییز و یک زمستان را دیدی!از این پس همه چیز جهان  تکراریست جز مهربانی... من هم این جمله رو تقدیم به تو می کنم و  برات آرزوی زندگی سراسر شادی و پر از عشق و مهربانی رو دارم تو که اولین های زندگی خودت رو می بینی و تجربه می کنی ، تو بهار چشم های خوشگل و نازتو به این دنیا باز کردی ، اولین تابستون زندگیت روز به روز بزرگ تر شدی ، تو اولین فصل پاییز شروع کردی به گشتن و کشف و بازی و شیطونی. و امروز هم اولین روز اولین زمستون زندگی توئه که از خدا همیشه شادی و سلامتی و خوشبختی به همراهت باشه. دیشب که شب یلدا بود خونه مادرجون بودیم . تو انقدر ورج...

دیروز یعنی سه شنبه 24آذر واسه چکاپ ماهیانه رفتیم دکتر. خدا رو شکر وزنت رفته بالا و شدی 9.200 قدت شد 70 و دور سرت 45 یکمی خیالم راحت شد وقتی می خواستیم بریم مادرجون زنگ زد که منم مدرسه ام کلاسم تموم شده و دارم میام. وقتی رفتیم اونجا تو مطب نشسته بود.    ...

اینم نی نی تاپ سامیار که وقتی خیلی کوچولو بود تو یه ماهگی و دوماهگی استفاده ی مثبت می شد ازش و این اواخر هم شده بود اسباب بازی سامیار  برای همین دیگه جمعش کردیم . اونم آویز مورد علاقه ش.. خداحافظ آویز سامیار ...

سلام پسر عزیزتر از جونم.. سامیار گل من امروز درست  هشت ماه از اومدنت می گذره .. عزیزم با اومدنت یه مفهوم تازه رو به زندگی من دادی اونم مادر بودنه و داشتن فرزند گلی مثل تو..که من هزارهزار بار خدارو شاکرم به این خاطر. عزیزم تو این ماه شیطونی هات بیشتر شده و صدا ها آواهای جدید تری در میاری از خودت . مثل دَی دَی، نَ نَ ، بَ بَ، مَ مَ و ... چهارشنبه هم بعد از چند ماه بالاخره مهمون اومد خونمون. آوا خانم و آقا کمیل و حسنا و محنا جون و این اولین میزبانی آقا سامیار بود. و خیلی خوب از مهمونا پذیرایی کردو پسرم اصلا اذیت نکرد مامانی رو . دیشبم مهمون داشتیم ... احتمالا بازم مهمون داریم چون خیلی وقت بود که مهمون نداشتیم یه هویی پشت هم شده. ...

اینم خداحافظی از شیشه شیر... توش شیر خشک می خوردی و آب جوشیده الان دیگه آب رو تو فنجون یا نعلبکی می خوری دوتا از شیشه هات شکستن و این یکی سومی بود ...

پسر گلم سلام خوشگلم...  از دوشنبه ظهر پسریم یه دفعه تب کردی. فقط تب  بودو هیچ نشونه دیگه ای نبود سه شنبه بردیمت دکتر و سیتریزین و یه انتی بیوتیک برات نوشت و گفت اگه تبت قطع نشد بهت بدم و پنج شنبه ببرمت دکتر . گفتش الان یه ویروسی هست که بچه ها میگیرن تب میکنن و تنشون دون دون قرمز میزنه.  خودم از دوشنبه بهت استامینوفن می دادم اما اصلا تبت قطع نمیشد .سه شنبه شب به 39.5 هم رسیده بود ..دل شوره گرفته بودمو نزدیک بود اشکم دربیاد..مادرجون و پدرجون هم نگرانت بودن ..ساعت 11 شب اومدن پیشت و یکی دوساعت بودن. مادرجون هی می گفت بمونم .من گفتم نمیخوادو فردا باید بری مدرسه.  پسرم الهی قربونت برم تو همون حال مریضی خنده رو لبات بو...

دیروز یک شنبه من و بابایی بردیمت پیش خانم دکتر برای چکاپ ماهیانه ت. قدت 67 و طبق ترازوی خانم دکتر وزنت 8.300 بود که نسبت به دفعه ی قبل که 18 روز قبل بود و برای سرماخوردگیت برده بودیم وزنت بالا نرفته بود. خانم دکتر گفت رنگتم پریده و به جای 15قطره آهن 20 قطره بهت بدم.  خیلی استرس گرفتم تو که خوب غذا می خوری .. نکنه شیرم کمه و کم می خوری؟   امروز دوشنبه بردیمت خانه بهداشت اونم واسه پایش رشد. اما طبق ترازوی اونا 9.250 بودی. همیشه با ترازوی خانم دکتر 300 گرم فرق داشت اما این دفعه یک کیلو فرق داره. تازه قدتم گرفت 70 سانت... 3سانت فرق داره .. البته دلم می خواد ترازوی درمانگاه درست باشه و همچنین قدت با ترازوی خونه می کشم 8.600 هست...

این ماه ؛ یعنی هفت ماهگی خیلی ماه خوبی بود .. چون توش کارای تازه ی زیادی انجام دادی پسرم ...  غذا خوردنات شروع شد چهار دست و پارفتنت شروع شد، نشستنت کامل تر شد...رو پاهات می ایستی.. البته شیطنت هات داره روز به روز بیشتر میشه الان دیگه همه چیو میگیری و میخوای بلند بشی. یه کار دیگه هم میکنی اینکه وقتی ایستادی یه چیزی رو میگیرم و بهت میگم سامیار بیا میز تی وی رو داری و قدمای کوچیک میگیری میای طرفش... این قدر هم حواست هست  که نیوفتی و بوف نشی آروم با احتیاط میای ... آخ دلم می خواد اون لحظه بگیرمت فشارت بدم کوچولوی باتدبیر من!! اینجام که از روروئکت بالا رفتی! پاهاشو نگاه اینجام خیلی خندیدم  جا سیب ...

یه خبر خوب نمیدونم واسه کی!! فکر کنم واسه خانم دکتر سامیار که خیلی اصرار داشت شیر خشکت قطع بشه... آخه سامیار که شیشه شیرو میبینه اختیارش دستش در میره و مثل فنری که در رفته باشه می پره بسمت شیشه شیرش ... منم که از این که بهش شیرخشک ندم استرس دارم همش می ترسم که شیرم کم باشه و رشدش آسیب ببینه. به هرحال ما حرف خانم دکتر و دکترای دیگه رو گوش دادیم و بالاخره شیرخشک خوردن سامیار تموم شدو دیگه قراره نخوره.امیدوارم که من و سامیار موفق بشیم اینم آخرین باری که شیرخشک خوردی سامیارم خداحافظ آپتامیل پپتی جونیور... ...